Večeras se slavi Pravoslavna nova godina
Pravoslavna Nova godina, poznata i kao Srpska Nova godina, obeležava se u noći između 13. i 14. januara, prema julijanskom kalendaru, koji Srpska pravoslavna crkva i danas koristi za crkvene praznike. Razlika između julijanskog i gregorijanskog kalendara iznosi 13 dana, zbog čega se Nova godina po „starom kalendaru“ slavi kasnije u odnosu na 1. januar.
Iako nema status državnog praznika, Pravoslavna Nova godina se u Srbiji i regionu tradicionalno obeležava u krugu porodice, u ugostiteljskim objektima, na gradskim trgovima i ispred pravoslavnih hramova. U pojedinim sredinama organizuju se koncerti, vatrometi i javna okupljanja, dok se u crkvama u ponoć služi moleban za početak nove godine.
Za mnoge, ovaj datum ima pre svega simboličan značaj kao nastavak božićnih praznika i prilika za mirniji, porodični doček.
U narodnoj tradiciji vezan je za okupljanje sa bliskim ljudima, paljenje sveća i upućivanje želja za zdravlje, mir i blagostanje u godini koja dolazi.
U prošlosti, naročito u seoskim sredinama juga i istoka Srbije, Pravoslavna Nova godina obeležavala se znatno skromnije. Umesto bogatih trpeza, domaćinstva su često pripremala kačamak – jednostavno jelo od kukuruznog brašna, vode i soli. Kačamak je bio simbol izdržljivosti i opstanka, jer je kukuruz predstavljao osnovnu namirnicu u ishrani.
Jelo se pripremalo uveče ili pred ponoć, u velikim loncima, uz okupljanje porodice oko ognjišta. Najčešće se služio topao, uz kiselo mleko, sir ili mast, a verovalo se da će nova godina biti rodna i stabilna ako se započne skromno, bez rasipanja i preterivanja.
Danas se ovi običaji uglavnom čuvaju u sećanjima starijih generacija, ali ima i porodica i seoskih domaćinstava gde se ova tradicija i dalje neguje.
